Ιωάννης Β. Σκανδάλης, Δ.Ν. Πανεπιστημίου Οξφόρδης, "Χρόνος Εργασίας: Η οριοθέτησή του στο σύγχρονο εργατικό δίκαιο" (Π.Ν. Σάκκουλας 2017)

Η παρούσα μελέτη πραγματεύεται το ζήτημα του χρόνου εργασίας στο ελληνικό εργατικό δίκαιο, το οποίο αποτελεί ένα από τα κομβικότερα σημεία της σχέσης εργασίας.

Skandalis 1Η μονογραφία χωρίζεται σε τρία μέρη: 

Το πρώτο μέρος (δεύτερο κεφάλαιο) επιχειρεί να προσεγγίσει εννοιολογικά τον χρόνο εργασίας στις σύγχρονες μορφές απασχόλησης, οι οποίες αποκλίνουν από το παραδοσιακό μοντέλο οργάνωσης του χρόνου εργασίας. Η βασική θέση συνίσταται στο ότι τα νέα δεδομένα στην οργάνωση του χρόνου εργασίας δεν θα πρέπει να αγνοηθούν από τον Έλληνα νομοθέτη, αλλά χρήζουν συγκεκριμένης νομοθετικής παρέμβασης, καθώς η έλλειψη ρύθμισης και η άφεσή τους στους νόμους της αγοράς δημιουργεί ανασφάλεια δικαίου. 

Το δεύτερο μέρος (τρίτο και τέταρτο κεφάλαιο) αναφέρεται στην τελεολογία των παραδοσιακών ρυθμίσεων περί χρόνου εργασίας. Εξετάζονται οι εντάσεις και οι αβεβαιότητες, που ιστορικά χαρακτήρισαν και εξακολουθούν να χαρακτηρίζουν την προσπάθεια διασφάλισης μιας ικανοποιητικής ισορροπίας μεταξύ των συγκρουόμενων συμφερόντων εργοδότη και εργαζομένου, τα οποία εμπλέκονται στην οργάνωση του χρόνου εργασίας. Ως καταλληλότερο εργαλείο εναρμόνισης των εν λόγω συμφερόντων προτείνεται η αρχή της αναλογικότητας. 

Τέλος, το τρίτο μέρος (πέμπτο κεφάλαιο) εντοπίζει ένα ζήτημα ασάφειας της κοινοτικής νομοθεσίας περί χρόνου εργασίας, η οποία καταλείπει στα κράτη μέλη σχεδόν την αποκλειστική ρύθμιση των παραμέτρων ευελιξίας που εμπεριέχει, αφήνοντας έτσι ανοικτό το ενδεχόμενο έντονων εθνικών διαφοροποιήσεων. Στο σημείο αυτό, η μελέτη διατυπώνει προτάσεις για τη συγκεκριμενοποίηση των εν λόγω παραμέτρων ευελιξίας σε κοινοτικό επίπεδο.