Νόμος 4512/18: Στο άρθρο 211 προβλέπεται προσθήκη εδαφίου στο άρθρο 8 παρ. 2 του Ν. 1264/82 σχετικά με τη λήψη αποφάσεως κηρύξεως απεργίας και στο άρθρο 212 ερμηνεύεται αυθεντικώς το άρθρο 34 παρ. 2 του ΑΝ 1846/51 σχετικά με το εργατικό ατύχημα.

Νόμος 4512/18
(ΦΕΚ 5, τεύχος Α’ της 17-1-2018)

 Στο ΤΜΗΜΑ Δ’ περιλαμβάνονται διατάξεις του Υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης:

● Στο άρθρο 211 προβλέπεται προσθήκη εδαφίου στο άρθρο 8 παρ. 2 του Ν. 1264/82 σχετικά με την λήψη αποφάσεως κηρύξεως απεργίας. Στο άρθρο 8 (παρ. 1 και 2) του Ν. 1264/82 ορίζονται τα εξής:

«Άρθρο 8. – Συνέλευση μελών - απαρτία - λήψη - προσβολή αποφάσεων. – 1. Η συνέλευση των μελών της συνδικαλιστικής Οργάνωσης συγκαλείται κατά τους όρους των άρθρων 95 και 96 του ΑΚ και αποφασίζει για όλα τα θέματα που αφορούν την οργάνωση, εκτός αν κατά το καταστατικό υπάγονται στην αρμοδιότητα άλλου οργάνου της.

  1. 2. Με την επιφύλαξη των άρθρων 99 και 100 ΑΚ όπως και κάθε άλλης διατάξεως με την οποία προβλέπεται ειδική απαρτία και εφ᾽ όσον το καταστατικό δεν ορίζει διαφορετικά, για να γίνει συζήτηση και για να ληφθεί απόφαση, κατά τις συνελεύσεις, απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός τρίτου (1/3) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών. Αν δεν υπάρχει απαρτία κατά την πρώτη συζήτηση, συγκαλείται νέα συνέλευση μέσα σε δύο (2) μέχρι δεκαπέντε (15) μέρες κατά την οποία απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός τετάρτου (1/4) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών. Εάν δεν υπάρξει απαρτία κατά την δεύτερη συνέλευση, συγκαλείται μέσα σε δύο (2) μέχρι δεκαπέντε (15) μέρες τρίτη, κατά την οποία είναι αρκετή η παρουσία του ενός πέμπτου (1/5) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών».

Στο ανωτέρω κείμενο προστίθεται νέο εδάφιο (τέταρτο) ως εξής: «Ειδικά για την συζήτηση και τη λήψη απόφασης κήρυξης απεργίας, απαιτείται η παρουσία τουλάχιστον του ενός δευτέρου (1/2) των οικονομικά τακτοποιημένων μελών».

Σημειώνουμε ότι διατάξεις για την κήρυξη απεργίας (πρωτοβάθμιες συνδικαλιστικές Οργανώσεις ευρύτερης περιφέρειας κ.λπ.) περιέχει και το άρθρο 20 του Ν. 1264/82.

● Με το άρθρο 212 ερμηνεύεται αυθεντικώς το άρθρο 34 του ΑΝ 1846/51 σχετικά με το εργατικό ατύχημα.

Στο άρθρο 34 παρ. 2 του ΑΝ 1846/51 (Κεφ. ΙΑ «Εργατικόν ατύχημα και επαγγελματική νόσος») ορίζονται τα εξής:

«2. Εάν δια δικαστικής αποφάσεως βεβαιούται ότι το ατύχημα εν τη εκτελέσει της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής οφείλεται εις δόλον του εργοδότου ή του υπ᾽ αυτού προστηθέντος προσώπου, ο εργοδότης υποχρεούται όπως καταβάλη:

α) Εις το ΙΚΑ πάσαν την δαπάνην τούτου, την προκληθείσαν εκ της λόγω του ατυχήματος χορηγήσεως παροχών και

β) Εις τον παθόντα ή εν περιπτώσει θανάτου τούτου εις τα κατά το άρθρον 28 πρόσωπα, την διαφοράν μεταξύ του ποσού της κατά τον Αστικόν Κώδικα ανηκούσης αυτοίς αποζημιώσεως και του ολικού ποσού των κατά τον παρόντα νόμον χορηγητέων αυτοίς παροχών.

Δια κανονισμού ορισθήσεται ο τρόπος υπολογισμού των εν εδαφίω α’ της παραγράφου ταύτης δαπανών». (Πρόκειται για την ΑΥΕ 51476/54 (ΦΕΚ 172 Β’/1954).

Η νέα διάταξη ορίζει τα εξής:

«Αυθεντική ερμηνεία της παρ. 2 του άρθρου 34 του ΑΝ 1846/51 (Α’ 179).

Η αληθής έννοια της παρ. 2 του άρθρου 34 του ΑΝ 1846/51 (Α’ 179) είναι ότι ο εργοδότης υποχρεούται να καταβάλλει τη δαπάνη που προβλέπεται στην περίπτωση α’ της παραγράφου 2 και τη διαφορά μεταξύ του ποσού της, κατά τον Αστικό Κώδικα, αποζημίωσης και των χορηγητέων ασφαλιστικών παροχών που προβλέπεται στην περίπτωση β’ της παραγράφου 2, εφόσον, με δικαστική απόφαση, διαπιστώνεται ότι το ατύχημα, κατά την εκτέλεση της εργασίας ή εξ αφορμής αυτής, οφείλεται σε δόλο του εργοδότη ή του προστηθέντος από αυτόν προσώπου, είτε ως προς το αποτέλεσμα του ατυχήματος καθεαυτό είτε ως προς τη μη τήρηση διατάξεων νόμων, διαταγμάτων ή κανονισμών, που ορίζουν μέτρα προστασίας της ασφάλειας και της υγείας στην εργασία, εάν το ατύχημα συνδέεται αιτιωδώς με παραβάσεις των διατάξεων αυτών».

Σημειώνουμε ότι κατά το άρθρο 77 του Συντάγματος περ. 2 «Νόμος που δεν είναι πράγματι ερμηνευτικός ισχύει μόνον από την δημοσίευσή του».